Hakkımda

 
 
 

Bir kaç yıl öncesine kadar mutfak benim için annem ve kızkardeşlerimle kahve keyfi yaptığım evin bölümlerinden biriydi sadece…Annemin elleri ile keyif duyarak yaptığı yemekleri , akraba ve dostlarımızla keyif içinde tüketirdik. Hatta babacığımın elleriyle kurduğu turşuların tadı , kokusu bile hala aklımda. Masamız Tanrı misafirlerine açık olurdu herzaman. Allah ne verdiyse bölüşür keyifle yemekler yenirdi evimizde…Bayram Sofralarımız da şölen havasında geçerdi. Yıllar , babam getirip annem pişirirken geçti… Bu zaman zarfında benim yemek yapmama pek gerek yoktu.Açıkçası benim de pek hevesim olmadı. Zamanla evimizde yaprak dökümü yaşayıp babamı ve anneannemi kaybettik. İki kızkardeşim de evlenerek yuvalarını kurdular. Ailemiz bir yandan kan kaybederken diğer yandan da kalabalıklaştık ve şükürler olsun ki yiğenlerim ve akrabalarımız masamızı her zaman şenlendirmeye devam ettiler. Kuş yuvada gördüğünü işler misali öncelikle ilgimi masa düzeni çekmeye başladı. Değişik peçeteler vs. derken süslü masalar kurmak için yardıma başladım anneme. Başlayış o başlayış oldu. Annemin desteği ve yılların damak tadı eklenince kendimi mutfakta buluverdim.Anladım ki mutfak bitmez tükenmez bir serüven …Daha ziyade pişirmeyi ve ikram etmeyi seviyorum…Sevdiğim insanlara ikramda bulunmak ve onların mutlu yüz ifadesini görmek ayrı bir alışkanlık oldu…Üstelik artık emekli oldum . Pişirmek , paylaşmak için daha özgür zamana sahibim … Ve bu yüzden huzurlarınızdayım…

If you enjoyed this post, please consider leaving a comment or subscribing to the RSS feed to have future articles delivered to your feed reader.
  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • Twitter
  • RSS